ویتامین B1 (تیامین هیدروکلراید) USP/EP

ویتامین B1 (تیامین هیدروکلراید) USP/EP

ویتامین B1 (تیامین هیدروکلراید) USP/EP با نام انگلیسی Thiamine Hydrochloride و شماره CAS 67-03-8، یک ماده مؤثره دارویی (Active Pharmaceutical Ingredient, API) و یکی از فرم‌های نمکی ویتامین B1 است. فرمول مولکولی آن C12H18Cl2N4OS و جرم مولکولی آن حدود 337.3 گرم بر مول است. فرم هیدروکلراید به‌دلیل ماهیت یونی خود برای بسیاری از فرمولاسیون‌های دارویی و تغذیه‌ای مناسب است.

ساختار تیامین هیدروکلراید و نقش ویتامین B1

تیامین پس از ورود به مسیرهای متابولیک به اشکال کوآنزیمی فعال، از جمله تیامین پیروفسفات (TPP)، تبدیل می‌شود. TPP در واکنش‌های مرتبط با متابولیسم کربوهیدرات‌ها و تولید انرژی نقش اساسی دارد. به همین دلیل، Thiamine Hydrochloride در فرآورده‌های حاوی ویتامین B1، محصولات B-Complex و فرمولاسیون‌های مولتی‌ویتامین استفاده می‌شود.

تیامین هیدروکلراید فرم نمکی مشخص ویتامین B1 است و ویژگی‌های محلول‌پذیری آن با تیامین مونونیترات تفاوت دارد. وجود این تفاوت در انتخاب منبع ویتامین برای قرص، پودر و فرآورده‌های مایع اهمیت پیدا می‌کند. شناخت فرم نمکی و ویژگی‌های پودر باید در کنار نقش بیوشیمیایی تیامین انجام شود؛ زیرا فرمولاسیون یک ماده محلول در آب، الزامات متفاوتی از فرم کم‌محلول‌تر دارد. در محصولات حاوی چند ویتامین نیز نوع مواد همراه ممکن است بر شرایط مناسب آماده‌سازی و نگهداری اثر بگذارد.

پایداری تیامین به شرایط محیطی و ترکیب فرمولاسیون وابسته است. افزایش دما، محیط قلیایی و حضور سولفیت‌ها می‌توانند تخریب تیامین را تسریع کنند. در فرمولاسیون‌های مایع، کنترل pH و سازگاری با سایر اجزا اهمیت ویژه‌ای دارد؛ در محصولات جامد نیز رطوبت و شرایط نگهداری می‌توانند بر ثبات ماده اثر بگذارند.

حلالیت و پایداری در فرآورده‌های ویتامینی

تیامین هیدروکلراید و تیامین مونونیترات هر دو منبع ویتامین B1 هستند، اما از نظر فرم نمکی و رفتار فیزیکوشیمیایی یکسان نیستند. تفاوت در حلالیت، رفتار در محیط فرمولاسیون و پایداری می‌تواند انتخاب بین این دو فرم را تحت تأثیر قرار دهد. در محصولات مایع و سیستم‌هایی که حل‌شدن ماده اهمیت دارد، فرم نمکی انتخاب‌شده بخشی از طراحی فرمولاسیون است.

در محیط مایع، pH و حضور ترکیبات واکنش‌پذیر می‌توانند بر پایداری تیامین تأثیر بگذارند و انتخاب محیط فرمول را مهم کنند. گرما و شرایط قلیایی از عوامل قابل‌توجه در طراحی فرآیندند و حضور برخی ترکیبات مانند سولفیت‌ها می‌تواند بر تخریب تیامین اثر بگذارد. در شکل جامد، رفتار رطوبتی، جریان‌پذیری و همگنی اختلاط اهمیت پیدا می‌کنند. انتخاب مواد جانبی و بسته‌بندی باید با نوع محصول و حساسیت‌های واقعی فرم هیدروکلراید هماهنگ باشد تا حفظ کیفیت در تولید و انبارداری امکان‌پذیر شود.

ویتامین B1 (تیامین هیدروکلراید) یک API محلول در آب با هویت نمکی مشخص است. انتخاب این ماده در فرمولاسیون به نوع محصول، نیاز به حلالیت، شرایط pH و پایداری موردنظر وابسته است و باید از تیامین مونونیترات به‌عنوان فرم شیمیایی متفاوت تفکیک شود.