تریس بیس (Tris Base) گرید بیولوژی مولکولی – TRIS, FREE BASE (Tris-[Hydroxymethyl] Aminomethane)

تریس (Tris) با نام کامل “تریس(هیدروکسی‌متیل)آمینومتان”، مهم‌ترین، رایج‌ترین و اساسی‌ترین بافر در تاریخ بیولوژی مولکولی و بیوشیمی است. فرم “پایه آزاد” (Free Base) این ماده پودری کریستالی و سفید با خاصیت قلیایی (pH محلول 1M حدود 10.5) است. تریس دارای pKa برابر 8.1 (در ۲۵ درجه) است که آن را به بافری ایده‌آل برای محدوده pH فیزیولوژیکی و کمی قلیایی (7.0 تا 9.0) تبدیل می‌کند. این محدوده دقیقاً جایی است که اکثر آنزیم‌های مولکولی (مانند DNA پلیمرازها، لیگازها و نوکلئازها) بیشترین فعالیت و پایداری را دارند.

گرید بیولوژی مولکولی این محصول با خلوص فوق‌العاده بالا (>99.9%) و فاقد فلزات سنگین، DNase، RNase و پروتئاز تولید می‌شود. این ماده جزء اصلی تمام بافرهای استاندارد الکتروفورز مانند TAE (Tris-Acetate-EDTA) و TBE (Tris-Borate-EDTA) است. همچنین در بافر TE برای حل کردن و نگهداری طولانی‌مدت DNA و RNA استفاده می‌شود، زیرا pH را ثابت نگه داشته و از اسیدی شدن (که باعث دپوریناسیون DNA می‌شود) جلوگیری می‌کند. در بافرهای لیز سلولی (Lysis Buffer)، بافرهای رانینگ SDS-PAGE و تقریبا تمام مراحل کلونینگ ژن حضور دارد.

کاربردها و مصارف

• ماده پایه برای تهیه بافرهای الکتروفورز (TAE, TBE, TPE).
• تهیه بافر TE برای ذخیره‌سازی DNA و RNA.
• تنظیم pH در محیط‌های کشت سلولی و باکتریایی.
• حلال و بافر در واکنش‌های PCR و هضم آنزیمی.
• بافر انتقال در وسترن بلات (Transfer Buffer).

نکات ایمنی

• دما: pH بافر تریس به شدت به دما وابسته است (با کاهش هر درجه سانتی‌گراد، pH حدود 0.03 واحد افزایش می‌یابد)؛ بنابراین pH باید در دمای استفاده تنظیم شود.
• الکترود: ممکن است به برخی الکترودهای pH متر آسیب بزند (استفاده از الکترودهای سازگار با Tris توصیه می‌شود).
• نگهداری: در جای خشک (جاذب رطوبت است).