تترازولیوم کلراید (TTC) گرید مولکولی – 2,3,5-TRIPHENYLTETRAZOLIUM CHLORIDE

2,3,5-تری‌فنیل تترازولیوم کلراید (TTC) یک نمک تترازولیوم حساس به احیا است که به عنوان “شناساگر فعالیت متابولیک” در سیستم‌های بیولوژیکی عمل می‌کند. این ماده در حالت اکسید شده (محلول در آب) بی‌رنگ یا زرد کم‌رنگ است. مکانیسم عمل آن بدین صورت است: در بافت‌های زنده و فعال، آنزیم‌های دهیدروژناز (در زنجیره انتقال الکترون میتوکندری)، الکترون‌ها را به TTC منتقل کرده و آن را احیا می‌کنند. محصول این احیا، ترکیبی نامحلول و به رنگ قرمز لاکی (Deep Red Formazan) است که در داخل سلول‌ها رسوب می‌کند. بافت‌های مرده یا غیرفعال که فاقد فعالیت آنزیمی هستند، رنگ نمی‌گیرند.

این ویژگی TTC را به استاندارد جهانی برای تست قوه نامیه (Viability) بذرها در کشاورزی تبدیل کرده است؛ جنین‌های زنده قرمز می‌شوند در حالی که بخش‌های مرده سفید می‌مانند. در میکروبیولوژی مولکولی، از TTC در محیط‌های کشت (مانند TTC Agar) استفاده می‌شود تا کلونی‌های باکتریایی با رنگ قرمز مشخص شوند و شمارش آن‌ها آسان‌تر گردد. همچنین برای تشخیص نواحی سکته (Infarction) در بافت‌های قلبی و مغزی در تحقیقات پزشکی استفاده می‌شود (بافت مرده سفید می‌ماند).

کاربردها و مصارف

• تست استاندارد زنده‌مانی (Viability) بذر، دانه گرده و بافت گیاهی.
• تمایز باکتری‌ها در محیط‌های کشت (کلونی‌های قرمز).
• رنگ‌آمیزی بافت برای تشخیص ایسکمی و نکروز بافتی.
• سنجش فعالیت دهیدروژنازها.

نکات ایمنی

• حساسیت نوری: محلول آن در برابر نور بسیار ناپایدار است و قرمز می‌شود (باید تازه تهیه شده و در تاریکی مطلق نگهداری شود).
• سمیت: نسبتاً سمی است.
• نگهداری: پودر در یخچال (۲-۸ درجه)؛ محلول در تاریکی.