آدنوزین 5-دی‌فسفات دی‌سدیم (ADP) – ADENOSINE 5-DIPHOSPHATE DISODIUM

آدنوزین 5-دی‌فسفات (ADP) به فرم نمک دی‌سدیم، یک نوکلئوتید پورینی و یکی از مهم‌ترین مولکول‌های زیستی در متابولیسم انرژی سلولی است. این مولکول از یک باز آلی (آدنین)، یک قند (ریبوز) و دو گروه فسفات تشکیل شده است. در چرخه انرژی سلول، ADP محصول هیدرولیز ATP (آدنوزین تری‌فسفات) است و انرژی آزاد شده از این واکنش، سوخت بسیاری از فرآیندهای حیاتی را تأمین می‌کند. در آزمایشگاه‌های تحقیقاتی، ADP خالص کاربردهای گسترده‌ای دارد. در بیوشیمی، به عنوان سوبسترا برای آنزیم‌هایی مانند “پیروات کیناز” و “کراتین کیناز” در مطالعات فسفوریلاسیون اکسیداتیو و فوتوفسفوریلاسیون استفاده می‌شود. همچنین، این ماده نقش کلیدی در فیزیولوژی خون ایفا می‌کند؛ ADP یک آگونیست قوی برای گیرنده‌های پلاکتی (P2Y1 و P2Y12) است و باعث فعال‌سازی و تجمع پلاکت‌ها می‌شود. بنابراین، در آزمایشگاه‌های هماتولوژی و تحقیقات ترومبوز، از آن به عنوان معرف استاندارد برای بررسی عملکرد پلاکت‌ها (Platelet Aggregation Assay) استفاده می‌شود.

پایداری و فرم نمکی

آدنوزین دی‌فسفات به صورت اسید آزاد ناپایدار است، اما فرم نمک دی‌سدیم آن پایداری و حلالیت بسیار خوبی در آب دارد. این محصول باید حتماً در دمای پایین (فریزر) نگهداری شود تا از هیدرولیز خودبه‌خودی پیوندهای فسفات پرانرژی جلوگیری گردد. خلوص بالای محصول اکسیر لایف، عدم حضور آلودگی‌های ATP یا AMP را تضمین می‌کند که برای کینتیک دقیق آنزیمی حیاتی است.

کاربردها و مصارف

• سوبسترای آنزیمی در مطالعات کینازها و سنتتازها.
• القاکننده تجمع پلاکت در تست‌های هماتولوژی و انعقاد.
• تحقیقات بر روی چرخه کربس و مسیرهای تولید انرژی میتوکندریایی.
• بررسی گیرنده‌های پورینرژیک در سیستم عصبی.

نکات ایمنی

• حساسیت دمایی: در فریزر (منفی ۲۰ درجه) نگهداری شود.
• محلول‌سازی: محلول آبی آن ناپایدار است و باید تازه مصرف شود.
• ایمنی: ماده‌ای زیستی است و خطرات شیمیایی حاد ندارد.