محیط کشت دهیدراته

یک محیط کشت انتخابی برای جداسازی و کشت باکتری‌های اکسیدکننده آهن، مانند گونه‌های Thiobacillus، Ferrobacillus و Gallionella. این محصول بخش اول (پایه) است.

یک محیط کشت افتراقی برای کشت و تمایز گونه‌های کلستریدیوم (Clostridium) و سایر باکتری‌های بی‌هوازی بر اساس واکنش‌های آن‌ها در شیر.

یک محیط کشت سنتتیک (مصنوعی) و تعریف شده مطابق با پروژه بین‌المللی استرپتومایسس (ISP) که برای کشت اکتینومیست‌ها و بررسی توانایی آن‌ها در هیدرولیز نشاسته، به کار می‌رود.

یک محیط کشت سنتتیک (مصنوعی) و تعریف شده که با نام Modified Raggio’s Medium نیز شناخته می‌شود. برای کشت باکتری‌های کموتروف که از منابع معدنی به عنوان منبع انرژی استفاده می‌کنند، به کار می‌رود.

یک محیط کشت مایع نیمه‌جامد که با نام تریپتون نیترات مدیوم نیز شناخته می‌شود. برای شناسایی باکتری‌ها بر اساس سه ویژگی: تولید اندول، احیای نیترات و تحرک به کار می‌رود.

نسخه گیاهی محیط کشت OF Medium Base که در آن از پپتون با منشأ گیاهی استفاده شده است. برای تست اکسیداسیون-تخمیر در شرایطی که نیاز به حذف ترکیبات حیوانی است، کاربرد دارد.

یک محیط کشت تخصصی برای کشت و نگهداری باکتری‌های بی‌هوازی و سولفور-متابولیزه، به ویژه سولفولوبوس (Sulfolobus) و سایر آرکی‌های ترمواسیدوفیلیک.

یک محیط کشت پایه که پس از افزودن خون و پتاسیم تلوریت، برای جداسازی و تمایز انتخابی سه بیوتیپ کورینه‌باکتریوم دیفتریه (gravis, intermedius, mitis) استفاده می‌شود.

یک محیط کشت استاندارد که برای انجام تست حساسیت آنتی‌بیوتیکی (AST) با حساسیت بالا، به ویژه برای باکتری‌های سخت‌رشد، به کار می‌رود.

یک محیط کشت نوترینت آگار که با غلظت بالای نمک (کلرید سدیم) غنی شده است. برای کشت انتخابی باکتری‌های هالوفیلیک (نمک‌دوست) یا هالوتولرانت (مقاوم به نمک) استفاده می‌شود.