بافر PIPES (گرید بیولوژی مولکولی) – PIPES (Piperazine-N,N’-Bis(2-Ethanesulphonic Acid)

بافر PIPES یا Piperazine-N,N′-bis(2-ethanesulfonic acid)، یکی از بافرهای زویتر-یونی خانواده “گود” است که به دلیل خواص منحصر به فردش در بیولوژی سلولی و میکروسکوپی جایگاه ویژه‌ای دارد. این بافر دارای دو گروه سولفونیک اسید است و pKa آن در دمای ۲۵ درجه حدود 6.8 می‌باشد که آن را برای بافرینگ در محدوده pH فیزیولوژیکی (6.1 تا 7.5) بسیار مناسب می‌سازد. بر خلاف بافرهای دارای گروه آمین (مانند Tris)، PIPES با مواد تثبیت‌کننده آلدئیدی (مانند گلوتارآلدهید و فرمالدهید) واکنش نمی‌دهد؛ بنابراین بهترین بافر برای تهیه محلول‌های فیکساتیو در میکروسکوپی الکترونی (EM) و بافت‌شناسی است، زیرا از ایجاد آرتیفکت جلوگیری کرده و ساختار ریز سلول را حفظ می‌کند.

علاوه بر این، PIPES توانایی کیلیت‌سازی بسیار کمی با یون‌های فلزی دارد و به همین دلیل در محیط‌های کشت سلولی و مطالعات آنزیمی که نیاز به غلظت دقیق یون‌های دوظرفیتی دارند، استفاده می‌شود. همچنین به طور اختصاصی برای پلیمریزاسیون توبولین و پایدارسازی میکروتوبول‌ها و اسکلت سلولی استفاده می‌شود. در الکتروفورز ژل آگارز فرمالدهید برای جداسازی RNA نیز به عنوان بافر رانینگ کاربرد دارد.

کاربردها و مصارف

• تهیه بافرهای فیکساتیو گلوتارآلدهید در میکروسکوپی الکترونی.
• پایدارسازی میکروتوبول‌ها و اسکلت سلولی در مطالعات سلولی.
• بافر رانینگ در الکتروفورز ژل RNA (جلوگیری از تغییر pH).
• کریستالیزاسیون پروتئین‌ها.

نکات ایمنی

• حلالیت: فرم اسید آزاد (Free Acid) در آب نامحلول است و برای حل شدن نیاز به افزودن NaOH و تبدیل به نمک سدیم دارد.
• ایمنی: ایمن است.
• نگهداری: در دمای اتاق و جای خشک.